my first cake!!! in Netherlands

ใครจะเชื่อว่าหลังจากวันก่อนที่พาเด็กๆไปบ้านเพื่อนบ้าน เค้ามีลูกชายอายุน่าจะเจ็ดหรือแปดขวบนี่แหละ ลูกสาวอายุห้าขวบ และลูกสาวอีกสองเป็นฝาแฝดอายุสองขวบ(กว่าๆ คิดว่านะ) ทั้งหมด 4 คน มีลูกสี่คน เอิ้กกกกกก วุ่นวายน่าดู ขนาดบ้านนี้สองคนยังวิ่งวุ่นเลย ฮ่าๆ จริงๆเค้าคุยกันไว้ว่าเด็กบ้านนู้นจะมาเล่นที่นี่ แต่ว่าฝนมันก็ปรอยๆอะนะ เค้าก็เดินมาคนเดียวทิ้งเด็กไว้ที่บ้านแล้วก็มาบอกว่าถ้าเป็นไปได้ก็ไปเล่นที่บ้านเค้าละกันนะ แบบไม่สะดวกมาอะไรประมาณนั้น(ฝากบอกอรดาไว้ เพราะโฮสต์มัมอยู่ข้างบน) ก็เลยโอเค เดี๋ยวขึ้นไปบอกให้ เค้าก็กลับบ้านไป….ชั้นก็จะขึ้นไปบอกม๊าม่า คาร์โลนั่งขวางประตูแล้วบอกว่าไม่นะ ไม่ไปบ้านเค้า อย่าบอกม๊าม่า อย่างงู้นอย่างงี้ ห้ามสารพัด ส่วนเอมี่ก็อยากไปบ้านนู้นใจจะขาด ฮ่าๆพยายามจะขึ้นไปบอกม๊าม่า ตะโกนเรียกก็อีก ชั้นก็ไม่ร้จะทำไง เดี๋ยวคาร์โลร้องไห้อีก นั่งขวางบันไดอยู่ ก็เลยตะโกนเรียก…ได้ผล เค้าได้ยินแล้วก็ถามว่าอะไร บอกๆไปเค้าก็เออ ไปก็ได้ ไม่อยากไปเท่าไหร่หรอกแต่จะไปดูก่อน เพราะเอมี่อยากไป เลยยกกันไปหมด  เด็กๆบ้านนู้นก็นั่งดูทีวีกันเงียบเรียบร้อยเลยอะ เอมี่ก็ไปรื้อๆของเล่นมาเล่น คือไปเล่นบ้านเค้าแต่ไม่ได้เล่นด้วยกันเลย แค่ไปเปลี่ยนของเล่นเท่านั้นแหละ 555 เล่นอันที่บ้านตัวเองไม่มี คาร์โลก็สงบเสงี่ยมเพราะไม่อยากมาอยู่แล้ว ซักพักเค้าก็เรียกเด็กๆกินเค้ก เป็นคัพเค้กเล็กๆราดด้วยไอซิ่งข้างบนนะ(คิดว่าเพราะมันไม่เห็นเกล็ดน้ำตาลหรอกแต่มันรู้สึกได้เวลากิน) แปะเม็ดชอกโกแลตไว้ด้านบนแบบสมาร์ตตี้หรือเอ็มแอนด์เอ็มอะสามเม็ด คิดว่าเอาไว้หลอกเด็กนะ แต่เอมี่ไม่ลุกไป อรดาจะลุกไปยังไง เลยทำหน้าที่ออแพร์ที่ดีนั่งดูแลเด็กไป เหอๆ จริงๆไปนั่งเฉยๆไม่ได้ทำไรเล้ย พอเด็กบ้านนั้นกับคาร์โลกินเสร็จก็ลุกออกมา เค้าก็เรียกเอมี่พร้อมอรดาไปกิน เยส…เธอมากินด้วยล่ะ ฮ่าๆ จริงๆรอให้เรียกอยู่ ก็หยิบมากิน อื้มมมม เนื้อเค้กวานิลลาแน่นๆหน่อยมีรสหวานมากหน่อยที่ด้านบน ส่วนเม็ดชอกโกแลตก็หวานปวดฟัน เอมี่เธอหยิบชอกโกแลตกินแล้วกัดเค้กไปนิดหน่อย อีกมือเอื้อมไปจะหยิบแต่ชอกโกแลตของชิ้นกิน 555 ต้องรีบบอกม๊าม่าก่อนที่จะกินไปหลายชิ้น แล้วก็ห้ามทันที่ชิ้นที่สอง เอมี่กินไม่หมด ชั้นก็กินชิ้นเดียวยพอ เกรงใจ ฮ่าๆ โฮสต์มัมต้องพาคาร์โลกลับก่อนเพราะไม่อยากอยู่นัก อีกอย่างเค้าอยากกลับไปทำอะไรที่บ้านนิดหน่อย เลยเอาเป็นว่าปานอยู่กับเอมี่อีกซักครึ่งชั่วโมงนะ แล้วพากลับบ้าน โอเค้…ว่าแต่ชั้นจะอยู่ทำอะไรที่นี่ล่ะ กินเสร็จก็ปล่อยให้เอมี่นั่งเล่นไป ชั้นก็นั่งคุยกับแม่เด็กๆไป คุยไปเรื่อย แล้วถามว่าทำเค้กเองเหรอ อร่อย! เค้าบอกขอบคุณ เลยโม้อีกว่าชั้นก็ชอบทำขนมเหมือนกัน แต่ทำไม่เก่งหรอก แค่เริ่มๆต้นทำเท่านั้นเอง แป๊บๆเวลาเลยครึ่งชั่วโมงไป ไม่กล้ากลับเพราะฝนยังตกอยู่ จนสิบเอ็ดโมงกว่าๆแล้วเดี๋ยวเที่ยงเค้าก็จะกินมื้อเที่ยวกันรึเปล่า ตกก็ตกวะ กลับดีกว่า เรียกเอมี่กลับด้วยภาษาดัตช์เป็นคำๆ ฮ่าๆๆๆ ปนภาษาอังกฤษอีก อย่างมั่ว! เอมี่บอกไม่กลับ เลยต้องให้แม่เด็กบ้านนั้นจัดการพูดดัตช์ให้ เอมี่ก็ต้องกลับโดยดี อิอิ ขากลับก็ไม่ให้จับมือ บอกม๊าม่าๆอยู่นั้นแหละ เลยจัดการด้วยการอุ้มกลับเลยเพราะฝนตกอยู่เดินชักช้าไม่ได้ เดี๋ยวเด็กไม่สบายอีก ระยะทางไม่ไกลหรอก แต่หอบแฮ่กๆเลย หนักใช่เล่น

 

เล่ามานานยังไม่เข้าเรื่องว่าจุดประสงค์หลักจะมาโม้อะไร ฮ่าๆ….นั่นล่ะ เรื่องมาจากบ้านนั้นทำเค้ก ทำไมอรดาจะทำไม่ได้ จากที่เคยโม้กับโฮสต์มาตั้งแต่อยู่ประเทศไทย ต้องโชว์ฝีมือมั่งแล้ว อิอิ ตอนเย็นวันนั้นเลยถามม๊าม่าว่าอยากกินเค้กมั้ย ไม่แน่ถ้าชั้นจะลองทำได้ เค้าบอก งั่มๆแน่นอนล่ะ ทำได้เลย วันรุ่งขึ้นก็สำรวจอุปกรณ์ว่ามีพอทำได้มั้ย แล้วก็ไม่ได้ทำจนม๊าม่าถามว่าจะทำเค้กมั้ย ทำเมื่อไหร่ เอ่อ…จริงๆก็คิดว่าอาทิตย์หน้าก็ได้มั้ง เพราะรร.เด็กก็ยังหยุดอยู่เลย แต่เค้าถามแบบนี้แล้วทางสะดวก เลยบอกว่าพรุ่งนี้ละกัน เค้าบอกอ้า…โอเค เอ๊ะ พรุ่งนี้เราไม่อยู่กันนะ จะไปซื้อของเยอรมัน ในใจก็ดีใจ ใจเต้นตึ๊กตั๊ก แป๊บเดียว ป๊าป่าบอกว่า ไม่ต้องไปหรอก แค่ไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตมันไม่ได้สนุกอะไร ยิ่งมีเด็กๆด้วยแล้วยิ่งแล้วใหญ่ หึหึ T^T ฝันสลาย คิดว่าจะได้ไปเหยียบเยอรมันซักนิด ฮือๆ ม๊าม่ายิ่งแล้วใหญ่ ไปโม้กับเพื่อนบ้านแม่ลูกสี่ไว้แล้วว่าชั้นจะไปช๊อปปิ้งที่เยอรมัน ฮ่าๆๆๆ อรดาก็ต้องจดสูตรเค้กชอกโกแลตที่เรียกว่า best ever ทั้งภาษาไทยและอังกฤษเตรียมไว้

 

วันนี้แหละ queen’s day วันเกิดของพระราชินีเป็นวันแม่ของประเทศนี้ ถ้าเข้าใจไม่ผิดว่าจริงๆแล้วคือเป็นวันเกิดของแม่ของพระราชินีอีกที แต่พอเธอได้เป็นพระราชินีต่อเธอก็ไม่ต้องการเปลี่ยนมันอีก หึหึ ไม่รู้ เอาเป็นว่ารู้ว่าเป็นวันแม่ก็พอ แล้วก็เป็นวันหยุด วันนี้จะมีการเฉลิมฉลองกันสนุกสนานตามเมืองใหญ่ๆ โดยเฉพาะอัมสเตอร์ดัม เสื้อส้มพรืดเต็มไปหมด จริงๆโฮสต์มัมก็เปิดทางบอกไว้แล้วว่าไปได้นะ จะไปกับเพื่อนก็ได้ แต่อะนะ…นั่งรถไฟอัมสเตอร์ดัมเพื่องานนี้แล้วกลับมันก็ดูเปลืองเงินไปหน่อย อีกใจก็อยากไปมากเหมือนกัน แบบว่าไหนๆก็มาอยู่นี่แล้วอยากจะไปดูให้เห็นกับตาซักครั้ง ตามที่เข้าใจก็คือไม่มีอะไร แค่ใส่เสื้อส้มเดินๆ เต้นๆ ร้องๆกันอยู่ตามถนน เท่านั้นล่ะ แล้วก็มีตลาดนัดใหญ่ๆด้วย เฮ้อ…อดไปยังมานั่งบ่น

 

วันหยุดก็อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา อรดาเริ่มเตรียมของทำเค้ก คาร์โลถามว่าทำอะไร บอกว่าทำเค้ก แล้วก็ถามอะไรต่อไม่รู้ ฟังไม่ออก ฮ่าๆ ตอบไม่ได้เด็กเลยเดินไปถามม๊าม่าแทน เค้าก็คงตอบประมาณว่าปานจะทำเค้กให้กินจริงๆ เด็กดีใจกันใหญ่ 🙂 เย้ๆ กินเค้ก อุปกรณ์ก็ตามมีตามเกิด ตะกร้อมืออันใหญ่ๆก็ไม่มี..ถามม๊าม่าว่ามีแบบนี้แต่อันใหญ่กว่านี้มั้ยแล้วก็หยิบของเล่นของเอมี่ให้ดู เป็นตะกร้อมืออันเล็กๆ เค้าบอกว่าไม่มี ใช้อันนั้นได้เพราะนั่นคือของที่ใช้จริงๆ โอ้ววววววววววว กลายไปเป็นของเล่นเอมี่ซะงั้น ชั้นเลยต้องไปเก็บมาล้าง ใช้ก็ได้วะ ฮ่าๆ ตะแกรงร่อนแป้งก็มีแต่อันเล็กๆ เล็กจริงๆ ก็หยิบมาถามอีกว่ามีอันใหญ่มั้ย…ไม่มี โอเค อรดาจะทำเค้กออกมาหน้าตาเป็นยังไงวะเนี่ย ไม่มีอะไรซักอย่าง สารเสริมที่ใช้กับเค้กก็ไม่มีเลย! ต้องใช้แป้ง self rising flour แทน คือมันผสมผงฟูอะไรพวกนั้นมาแล้ว ซึ่งไม่เคยใช้! อ่า….ตื่นเต้นท้าทายมาก ทำเค้กชอกโกแลตเพื่อเอาใจเด็กๆเป็นพิเศษ มีเด็กคนไหนไม่ชอบชอกโกแลตบ้าง มีมั้ย อิอิ แป้งก็ไม่ต้องร่อน น้ำตาลก็ไม่ต้องป่น ฮ่าๆ แปลกแตกต่างกับการทำเค้กที่บ้านมาก ที่พิเศษคือเตาไฮโซของที่นี่………….อย่างที่บอกว่าเห็นเตาแล้วคันไม้คันมือมาก อยากใช้มั่ง อยากมีมั่ง อิอิ ก็จัดการเปิดวอร์มเตาเอง แล้วก็ผสมๆส่วนผสมไป ป๊าป่าเดินมาดูจะมาเปิดเตาให้ โอ้ว ปานเปิดเองแล้วนี่ เข้าใจใช่มั้ย ใช้เป็นนะ…ใช้เป็นค่ะ แล้วเค้าก็เห็นส่วนผสมบอกว่า noodles cake recipe -_-” อะไรเนี่ย!!!!!!!!!!!!!!!!! มานี่กินมาม่าแค่สามสี่ซอง กลายเป็นเจ้าแม่ noodles ซะแล้ว เหอๆ ก็ฮาไป เดี๋ยวคอยดูหน้าตาเค้กชั้นซะก่อน เค้าเห็นเป็นชอกโกแลตก็บอกเด็กๆว่าเค้กชอกโกแลต คาร์โลตื่นเต้นเป็นพิเศษ ออกไปเล่นกันข้างนอกแต่เดินมายืนจ่อหน้าประตูบ่อยมา แล้วก็ถามว่าเสร็จยัง กินได้ยัง เอมี่ก็เดินเข้ามาแล้วก็ชะเง้อมองที่โต๊ะนู้นมั่งนี่มั่ง ม๊าม่าบอกปานเห็นป่าวว่าเอมี่เธอพยายามจะหาอะไรอยู่ ฮ่าๆๆๆ ตอนนั้นเค้กอยู่ในเตาอบแล้ว ชั้นก็ตื่นเต้นไม่แพ้เด็กๆ ว่ามันจะออกมาโอเคมั้ยน้า กินได้ป่าวน้า ถ้ากินไม่ได้สงสัยเด็กร้องไห้แน่ เค้าอาจต้องเสียตังค์ซื้อเค้กให้เด็กกินแทน เหอๆก็ต้องลุ้นไป หัวใจของการทำขนมอบคือ การรู้ใจเตาอบของเรา แต่นี่ชั้นไม่รู้อะไรเกี่ยวกับมันเลย ไม่เคยใช้ ไม่รู้ว่าอุณภูมินี้โอเคมั้ย ตำแหน่งไหนร้อนสุด………………..ไม่รู้เลยก็ต้องคอยจ้องเค้กตลอด ม๊าม่าบอกว่าเค้าว่าเตานี้มันเร็วมาก เลยบอกว่าเตาบ้านชั้นอบเค้กทีนึงใช้เวลาชั่วโมงนึง เค้าบอกของแม่เค้าก็เหมือนๆกัน ใช้เวลานาน แต่เตานี้เร็วนะ อืมๆ เดี๋ยวก็รู้ว่าจะหมู่หรือจ่า ใช้เวลาอบไป ประมาณยี่สิบกว่านาที ทีแรกเอาออกมาแล้ว ขอบสุกพอดีแต่ตรงกลางยังฉ่ำๆอยู่เลย ไม่เอาอะ เอาเข้าเตาใหม่เลย เหอๆ คราวนี้พอตรงกลางสุกหน่อยขอบๆร่อนออกแล้ว คือมันแห้งเกินไปแล้ว ต้องเอาออกแล้วแหละ ระหว่างที่รอหน้าเตา คาร์โลกับเอมี่ก็มายืนจดๆจ้องๆหน้าเตาแล้วก็มาอ่านเวลาหน้าเตา เปลี่ยนที่ก็อ่านที ก็ดีเหมือนกันสอนดัตช์ชั้นไปในตัว แหะๆ พลิกเค้กมา ตูดไหม้นิดนึง -_-” เซ็งเลย แล้วขอบก็แห้งจนร่วนไปเลย ไม่มีปัญหาเราก็เฉือนๆก้นทิ้งไปหน่อย ลอกขอบๆออกหน่อย พอดูได้ แปรงปัดเศษเค้กก็ไม่มี ใช้มือปัดๆเอา จริงๆก็มีแปรงอยู่ล่ะ เพื่งนึกออก อิอิ คราวนี้แหละจะแต่งหน้าเค้กยังไงล่ะ เอาตามของที่มีละกันจัดการหยิบวิปปิ้งครีมออกมาตีให้ฟู วินาทีนั้นรีบๆลนๆไงไม่รู้ เค้กยังอุ่นอยู่เลยจัดการปาดครีมลงหน้าเค้กซะเลย โรยๆเกล็ดชอกโกแลตบนหน้า

 

เฮ้ย!!!!! เค้กหน้าตาดีเหมือนกันนะเนี่ย เสียดายมากที่ไม่ได้ถ่ายรูป เพราะเด็กๆรอกินไม่ได้แล้ว ฮ่าๆ ม๊าม่าเค้าก็บอกเสียดายนะที่ครีมละลายหมด(ตรงกลางละลายส่วนริมๆยังอยู่ตัว)เพราะเค้กมันยังอุ่นอยู่ แต่ไม่เป็นไร เราไม่มีเวลาแล้วจัดการตัดกิน ของป๊าป่าชิ้นเล็กหน่อยเพราะเค้าไม่ชอบกินของหวาน แล้วก็ยกออกไปนั่งกินหน้าบ้าน ชั้นก็มัวไปหยิบกล้อง ขอถ่ายรูปนิดนึง ทั้งๆที่ตัวเองก็ยังไม่ได้ชิมเค้กเลยว่ารสชาติจะเป็นยังไง กินได้ป่าวไม่รู้ เดินออกไปเค้ากินกันแล้ว อ๊าก!!! เครียดนิดหน่อย ไม่มั่นใจเลย ม๊าม่าเดินถือจานแล้วบอกว่า ทีหลังต้องทำดับเบิ้ลเลยนะ 555 เลยถามว่าเป็นไง ชอบมั้ย เค้าบอกชอบ อร่อย…….จริงๆเหรอเนี่ย ได้รูปมารูปเดียว คนอื่นนั่งกินกันแล้วชั้นจะมานั่งถ่ายอยู่ได้ไง กินก็กินจะได้รู้ว่ามันอร่อยจริงเหรอ หรือเค้าแกล้งพูด ตักกิน โอ้วววววนี่แหละเค้กของชั้น ฮ่าๆๆเวอร์ซะไม่มี สูตรเดียวกันแต่ไม่เหมือนกับเค้กที่ทำที่บ้านเลย ปกติสูตรนี้จะฟูนุ่ม เนื้อเค้กจะโปร่งๆ แต่พอมาทำที่นี่เนื้อเค้กฉ่ำนิดๆ แต่นุ่มอร่อย เอาเป็นว่ามันก็อร่อยอีกแบบ ไม่อยากเชื่อว่ามันคือสูตรเดียวกันนะเนี่ย คาร์โลกินหมด เอมี่กินไม่หมด T^T เหอๆ แต่ถามอร่อยมั้ยเธอบอกว่าอร่อย ป๊าป่าก็กินหมดชิ้น พร้อมกับพูดกับม๊าม่าตลอดว่าอร่อยนะ ประมาณนั้น ที่กินหมดอาจเป็นเพราะเกรงใจ กลัวเราเสียใจมั้ง ส่วนของเอมี่ที่ไม่หมด ม๊าม่าบอกเดี๋ยวชั้นจัดการเอง น่านนนนนนนน อร่อยขนาดหนัก คือเค้าชอบกินเค้กมากๆๆๆๆๆๆๆ เวลาเค้าอยู่ที่บ้านแม่เค้าจะทำแช่ตู้เย็นไว้ให้ตลอด เค้าก็เดินวนเข้าตู้เย็นตักกินตลอด ฮ่าๆ…………ดีใจ

 

ม๊าม่าบอกว่าจดสูตรให้ด้วยนะ ได้มั้ย…แหม่ แน่นอนล่ะ หวงทำไมล่ะไม่ใช่สูตรลับเฉพาะซะหน่อย

 

ชิ้นนี้ของอรดา วิปครีมละลายอย่างกะไอติม แถมถ่ายไม่เห็นเนื้อเค้กอีกตะหาก

ชิ้นนี้ของอรดา วิปครีมละลายอย่างกะไอติม แถมถ่ายไม่เห็นเนื้อเค้กอีกตะหาก

 

ตอนเย็นตามเคย……………..บาร์ บี คิว ฮ่าๆๆ ไม่มีเบื่อ วันนี้มีสลัดผัดสดด้วย ผักกาดแก้วกับพริกหวานน้ำสลัดเปรี้ยวๆ ปกติไม่เคยชอบกินพริกหวานสดไลยเพราะรู้สึกว่ามันเหม็นเขียว แต่วันนี้ไม่เลย หวานกรอบอร่อยมาก ชอบสลัดนี่มาก แต่ไม่ได้บอกโฮสต์อะแค่เค้าเห็นตักกินก็คงรู้ ฮ่าๆ ค่อยเรียกร้องกินอีกวันหลัง กินเนื้อสัตว์เยอะมาก!!!สำหรับวันนี้ กินหมูบาร์บีคิวเป็นชิ้นเสต็กไปหนึ่ง มันฝรั่งหัวใหญ่หนึ่ง หัวเล็กสอง มันฝรั่งนี่ตอนเหลือหัวสุดท้ายก็เอื้อมไปพลิกฟอยล์ดู แล้วก็ไม่หยิบมากิน โฮสต์ทั้งสองบอกเอาเลย เราพอกันแล้วล่ะ(เค้ากินไปหลายหัวมาก หึหึ) ป๊าป่าบอก มันร้องเรียกปานอยู่น่ะ เอาชั้นไปกินทีๆ ฮ่าๆมีซี่โครงอีกชิ้นใหญ่ แล้วก็เป็นหมูชิ้นเสต็กที่แบ่งกินไปแล้ว เค้าบอกปาน…ช่วยกินหน่อยเหอะ เอิ้กๆ ปกติเห็นกินน้อยมั้ง เค้าก็ทำเผื่อเยอะเกิน เลยบอกว่าช่วยกินเหอะ ก็ถามเค้าว่าจะเก็บมั้ย เค้าบอกไม่ จะทิ้งเลยเหรอ??? เค้าบอกใช่ ทิ้งไป……เสียดาย! บ่นให้เค้าฟัง วันนี้อรดาเลยจัดให้ เอามากินๆๆๆแบบไม่ต้องเกรงใจกันแล้วล่ะ ทิ้งได้ไงวะ โคตรเสียดาย ซี่โครงหมูชิ้นนึงเลย โอ้ย ทำไม่ได้ เลยจัดให้แต่ก็เท่าที่กินได้แหละ กินหมดก็ไม่ไหวนะ เยอะเกิ้น ทิ้งก็ทิ้งไปเหอะ 555 ไม่ไหวจริงๆ

 

หลังมื้อเย็น ตกดึกเด็กๆขึ้นนอนแล้ว ม๊าม่าจัดการตัดเค้กมากินอีกเศษหนึ่งส่วนสี่ก้อน ท่าทางจะชอบกินจริงๆ พรุ่งนี้ต้องเสวนากับเค้าซักหน่อยว่าถ้าอยากกินบอกได้เลยนะ ทำให้กินได้ ไม่ต้องเกรงใจ…….ชอบทำซะอีก อิอิ ดีใจจังเล้ย

พรุ่งนี้จะไปนอนค้างที่บ้านโฮสต์พี่มุ่ยอีก เพื่อเตรียมตัวไปเที่ยวสวน keukenhof ในวันเสาร์ ก็คงไม่ได้อัพบล๊อกอีกจนกว่าจะวันอาทิตย์นู่นล่ะ แต่จะมีรูปดอกไม้สวยๆมาฝากแน่นอน ฝีมือขนาดนี้ 555

Advertisements

4 comments so far

  1. Get on

    เค้กน่ากินมากกกกกกกก
    ทำไมมื้อนี้แกกินเยอะจังวะ บรรยายซะเห็นภาพ เหอๆ

  2. พี่ปอ on

    เสียดายถ้ารอเวลาอีกนิดเค้กการแต่งหน้าคงดูดีกว่านี้…แต่คิดว่าไม่ใช่นอนเดลี่แน่นอน!!!
    ว่าแต่จะให้ส่งอุปกรณ์ทำเค้กที่บ้านให้มั้ยล่ะน้อง แต่เจ๊ว่าเอาเตาแบบเค้ามาไว้บ้านเราน่าจะง่ายกว่านะ อิอิ

  3. miki on

    เก่งจริงๆเพื่อนช้าน วันหลังไปเปิดร้านเค้กที่โน้นเลยล่ะกัน 555

  4. p"tan on

    สงสัยอยู่นาน ๆ ไปเค้าต้องไม่อยากให้กลับแน่เลย เพราะน้องปานทำขนมเก่ง ขยันทำเข้า เราชอบด้วย เค้าประทับใจด้วย แต่อย่ากินเองเยอะนะจ๊ะ ถ่ายแต่รูปก็พอ ฝีมือเรากินเมื่อไหร่ก็ได้ อ้วนนะเฟ้ย…ย…ย


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: